russ (![[info]](http://p-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small} goulo) wrote,@ 2008-03-18 15:59:00 |
|
How I saved the tram, or: Life imitates Mentos commercials
Hodiaŭ mi atendis tramon ĉe haltejo kiel kutime. Iu stultulo parkis aŭton tro proksime de la reloj, kaj mia tramo venis kaj ne povis preterpasi la aŭton sen skrapi ĝin, do la kondukisto haltigis la tramon antaŭ ol li atingis la haltejon, tiam rigardis la aŭton kaj pensadis kaj evidente decidis ke li mem ne povus fari ion ajn pri la situatcio. Mi vidis ke li parolis radie, verŝajne petante ian servon veni kaj forpreni la aŭton, kaj li malfermis la tramajn pordojn, blinkigis tramlumojn, kaj anoncis pri la problemo, do ĉiuj pasaĝeroj eliris kaj grumblegis. Mi gestis al la kondukisto kvazaŭ mi levus la aŭton, por indiki ke pluraj homoj povus simple movi ĝin for, ĉar mi ne volis malfruiĝi al mia laboro, sed li prifajfis min kaj evidentis ke li celis simple sidi kaj atendi, kiom longe mi ne sciis, sed mi supozis ke tia solvo postulus almenaŭ 20 aŭ 30 minutojn. Dume amaso de pasaĝeroj ekdisvastiĝis ĉirkaŭ mi - malŝparo de homa forto! - kaj neniu alia eĉ ŝajnis imagi simple formovi la aŭton. Unu virino eĉ diris al mi en la angla (kiam mi ne komprenis ŝian polan) ke ne eblas plu iri pro la aŭto. Mi respondis ke eblus movi la aŭton, kaj ŝi rigardis min kun mikso de surprizo kaj nekredo kaj espero! Do mi ekgestis al homoj kaj laŭte ekdiris (en mia malbona pola) "Homoj, ni provu! Multaj homoj kune povas! Kial atendi?" Mi ne kutimas roli kiel Heroo De La Popolo, inspiranta per deklamado... Unue homoj simple gapis al mi, kvazaŭ mi proponus ian absurdan neeblaĵon. Mi kaŭris apud la aŭto kaj metis miajn manojn suben por montri, kaj ripetis "Ni povas! Kial atendi?" kaj unu post unu kelkaj homoj alvenis kaj helpis min, kaj tre rapide ni levis kaj movis la aŭton. La kondukisto neniam agnoskis nek dankis min. La virino dankis al mi pro la bona ideo, kaj kiam ni ĉiuj eniris la tramon mi rimarkis ke ŝi klarigis al aliaj ke estis mi kiu elpensis la planon kaj konvinkis homojn realigi ĝin. Vere surprizis min ke neniu alia eĉ volis provi ĝis la freneza usonano ekkriis per lama pola ke ne indus simple stari kaj atendi. Krome dum la tuta tempo mi imagis tiun stultan televidan reklamon por Mentos.
http://youtube.com/watch?v=RLccCsTGNP4
Today I was waiting for my tram at the stop as usual. Some dumbass parked a car too close to the rails, and my tram came and couldn't pass the car without scraping it, so the driver halted the tram before he reached the stop, then looked at the car and pondered and apparently decided that he himself couldn't do anything about the situation. I saw him talking on the radio, apparently calling for some service to come and tow the car away, and he opened the tram doors, started flashing the tram lights, and announced the problem, so all the passengers came out and complained angrily. I gestured to the driver as if I were lifting the car, to mime that several people could simply move it aside, because I didn't want to be late to work, but he ignored me and it became clear that he intended to simply sit and wait, how long I don't know, but I supposed it would take at least 20 or 30 minutes. Meanwhile a mass of passengers was dispersing around me - wasted manpower! - and no one else even seemed to imagine simply moving the car. One woman even said to me in English (when I didn't understand her Polish) that it wasn't possible to go further because of the car. I replied that it would be possible to move the car, and she looked at me with a mix of surprise and disbelief and hope! So I started gesturing to people and loudly saying (in my crappy Polish) "People, let's try! Many people together can! Why wait?" I don't usually play the Hero Of The People, making inspiring speeches... At first people simply stared at me, as if I was proposing some ridiculous impossibility. I crouched down by the car and put my hands under to show what I meant, and repeated "We can! Why wait?" and one by one a few people came up and helped me, and quite quickly we lifted and moved the car. The driver never acknowledged or thanked me. The woman thanked me for the good idea, and when we all entered the tram I noticed that she was explaining to others that it was I who thought of the idea and convinced people to make it happen. It really surprised me that no one else even wanted to try until the crazy American started shouting in lame Polish that we shouldn't just stand there and wait. Plus during the whole time I was imagining that stupid TV ad for Mentos.
Hodiaŭ mi atendis tramon ĉe haltejo kiel kutime. Iu stultulo parkis aŭton tro proksime de la reloj, kaj mia tramo venis kaj ne povis preterpasi la aŭton sen skrapi ĝin, do la kondukisto haltigis la tramon antaŭ ol li atingis la haltejon, tiam rigardis la aŭton kaj pensadis kaj evidente decidis ke li mem ne povus fari ion ajn pri la situatcio. Mi vidis ke li parolis radie, verŝajne petante ian servon veni kaj forpreni la aŭton, kaj li malfermis la tramajn pordojn, blinkigis tramlumojn, kaj anoncis pri la problemo, do ĉiuj pasaĝeroj eliris kaj grumblegis. Mi gestis al la kondukisto kvazaŭ mi levus la aŭton, por indiki ke pluraj homoj povus simple movi ĝin for, ĉar mi ne volis malfruiĝi al mia laboro, sed li prifajfis min kaj evidentis ke li celis simple sidi kaj atendi, kiom longe mi ne sciis, sed mi supozis ke tia solvo postulus almenaŭ 20 aŭ 30 minutojn. Dume amaso de pasaĝeroj ekdisvastiĝis ĉirkaŭ mi - malŝparo de homa forto! - kaj neniu alia eĉ ŝajnis imagi simple formovi la aŭton. Unu virino eĉ diris al mi en la angla (kiam mi ne komprenis ŝian polan) ke ne eblas plu iri pro la aŭto. Mi respondis ke eblus movi la aŭton, kaj ŝi rigardis min kun mikso de surprizo kaj nekredo kaj espero! Do mi ekgestis al homoj kaj laŭte ekdiris (en mia malbona pola) "Homoj, ni provu! Multaj homoj kune povas! Kial atendi?" Mi ne kutimas roli kiel Heroo De La Popolo, inspiranta per deklamado... Unue homoj simple gapis al mi, kvazaŭ mi proponus ian absurdan neeblaĵon. Mi kaŭris apud la aŭto kaj metis miajn manojn suben por montri, kaj ripetis "Ni povas! Kial atendi?" kaj unu post unu kelkaj homoj alvenis kaj helpis min, kaj tre rapide ni levis kaj movis la aŭton. La kondukisto neniam agnoskis nek dankis min. La virino dankis al mi pro la bona ideo, kaj kiam ni ĉiuj eniris la tramon mi rimarkis ke ŝi klarigis al aliaj ke estis mi kiu elpensis la planon kaj konvinkis homojn realigi ĝin. Vere surprizis min ke neniu alia eĉ volis provi ĝis la freneza usonano ekkriis per lama pola ke ne indus simple stari kaj atendi. Krome dum la tuta tempo mi imagis tiun stultan televidan reklamon por Mentos.
http://youtube.com/watch?v=RLccCsTGNP4
Today I was waiting for my tram at the stop as usual. Some dumbass parked a car too close to the rails, and my tram came and couldn't pass the car without scraping it, so the driver halted the tram before he reached the stop, then looked at the car and pondered and apparently decided that he himself couldn't do anything about the situation. I saw him talking on the radio, apparently calling for some service to come and tow the car away, and he opened the tram doors, started flashing the tram lights, and announced the problem, so all the passengers came out and complained angrily. I gestured to the driver as if I were lifting the car, to mime that several people could simply move it aside, because I didn't want to be late to work, but he ignored me and it became clear that he intended to simply sit and wait, how long I don't know, but I supposed it would take at least 20 or 30 minutes. Meanwhile a mass of passengers was dispersing around me - wasted manpower! - and no one else even seemed to imagine simply moving the car. One woman even said to me in English (when I didn't understand her Polish) that it wasn't possible to go further because of the car. I replied that it would be possible to move the car, and she looked at me with a mix of surprise and disbelief and hope! So I started gesturing to people and loudly saying (in my crappy Polish) "People, let's try! Many people together can! Why wait?" I don't usually play the Hero Of The People, making inspiring speeches... At first people simply stared at me, as if I was proposing some ridiculous impossibility. I crouched down by the car and put my hands under to show what I meant, and repeated "We can! Why wait?" and one by one a few people came up and helped me, and quite quickly we lifted and moved the car. The driver never acknowledged or thanked me. The woman thanked me for the good idea, and when we all entered the tram I noticed that she was explaining to others that it was I who thought of the idea and convinced people to make it happen. It really surprised me that no one else even wanted to try until the crazy American started shouting in lame Polish that we shouldn't just stand there and wait. Plus during the whole time I was imagining that stupid TV ad for Mentos.
