[plej lastatempaj russmesaĝoj] [kalendarovidaĵo] [amikovidaĵo] [russinformo]

[AMERICAblog] [Ted Rall] [This Modern World] [] []

    [ << Pli fruaj 20 ]
    Wed, 2014-07-02
    "Kerickhoff" = Auguste Kerckhoffs in "Švejk"?
    I'm reading the novel Švejk (in an Esperanto translation) and ran across mention of a book of military cryptography by "Kerickhoff". I wondered if this was a typo and intended as a reference to the real-life pioneer cryptographer Auguste Kerckhoffs (who was also interested in Volapuk), who articulated the important Kerckhoffs's principle. Searching for other translations of the novel in the web, I find e.g. which quotes the cryptography scene and has the same (mis)spelling "Kerickhoff". So perhaps the original Czech novel indeed spelled it that way. Coincidence? Error? Intentional variation of the historical real person's name?

    The assiduous Cadet Biegler coughed knowingly.
    `May I be allowed to take the liberty, sir,' he said, `to draw your attention to Kerickhoff's book on military ciphering. Anyone can obtain this book from the publishers of the Encyclopedia of Military Science.

    Mi legas esperantan tradukon de la romano Ŝvejk kaj trovis mencion pri libro pri milita ĉifrado de "Kerickhoff". Mi scivolis, ĉu tio estas tajperaro kaj celis realan pioniran ĉifristo Auguste Kerckhoffs (kiun interesis ankaŭ Volapuko), kiu diris la gravan "Principon de Kerckhoffs". Serĉante aliajn tradukojn de la romano rete, mi trovis ekzemple kiu citas la ĉifran scenon kaj havas la saman (mis)literumon "Kerickhoff". Do eble la original ĉeĥa romano ja literumis ĝin tiel. Ĉu koincido? Eraro? Intenca varianto de nomo de la historia reala homo?
    Fri, 2014-02-14
    Simetrio: palindroma filmo
    Lerte farita interesa filmo:

    PS: Ĝi pensigis min pri "Koŝmaro en tempo" de Fredric Brown, kiun mi tradukis al Esperanto:
    Fri, 2013-04-12
    Հայաստան + საქართველო
    Ni ĵus pasigis 2 semajnojn en Armenujo kaj Kartvelujo, dum la ĉiujara Mezorienta Kunveno en Erevano kaj gastante kun esperantaj amikoj en Tbiliso. Tio estis tre ĝuinda interesa sperto! La MK estis malgranda kun amika etoso. La 2 landoj iel pensigis min pri mikso de Eŭropo kaj Barato. La vetero estis multe pli plaĉe varmeta ol la daŭre vintra pola vetero. Unu specifa plaĉa surprizo estis tio, ke kvankam la tradiciaj kuirartoj tie multe uzas viandon, fakte ili ankaŭ havas multajn tre bonegajn veganajn eblojn (kaj dum MK oni tre afable certigis, ke ni ĉiam ricevis veganajn ĉefpladojn). Bonŝance por ni, Anna iom scipovas la rusan (kaj intence studis ĝin antaŭ la vojaĝo por plibonigi sian kapablon), ĉar la rusa (ne la angla) estas ege utila lingvo en ambaŭ ekssovetuniaj landoj - preskaŭ ĉiuj parolis ĝin. Ni provis lerneti iomete de la armena kaj kartvela surloke, sed kun 2 malsamaj unikaj alfabetoj, ni vere lernis nur kelkajn vortojn... Mi aĉetis kaj nun legas libron kun la klasika kartvela epopeo, La kavaliro en tigra felo. Resume ni tre ĝuis la sperton kaj vere sentiĝas strange nun reveni al la "reala mondo" post tia intensa dusemajna vojaĝo.

    We just spent 2 weeks in Armenia and Georgia, during the annual Mideast Esperanto Meeting in Yerevan and staying with Esperanto friends in Tbilisi. It was a very enjoyable interesting experience! The Esperanto meeting was small with a friendly vibe. The 2 countries somehow made me think of a cross between Europe and India. The weather was much more pleasantly warm than the continually wintry Polish weather. One specific pleasing surprise was that although the traditional cuisines there make heavy use of meat, in fact they also have many quite excellent vegan options (and during the Esperanto meeting they very thoughtfully took care that we always got vegan entrees). Luckily for us, Anna knows a bit of Russian (and intentionally studied it before the trip to improve her ability), because Russian (not English) is a very useful language in both ex-USSR countries - almost everyone spoke it. We tried to learn a tiny bit of Armenian and Georgian while we were there, but with 2 different unique alphabets, we really only learned a few words... I bought and am now reading a book with the classic Georgian epic The knight in the panther skin. All in all we greatly enjoyed the experience and it feels quite strange now to return to the "real world" after such an intense 2-week trip.
    Wed, 2013-03-20
    Asimov's SF, December 2012
    I fell a little behind in my Asimov's reading, but I recently read and enjoyed the December 2012 issue.

    Chris Becket: "The Caramel Forest" (the cover illustration story) was a good one from the point of view of a child (a style I don't normally go for particularly). Combination of dysfunctional family dynamics as seen by the young daughter and science fiction of an alien planet with strange indigenous creatures as seen by the young daughter, both threads ultimately rather depressing. In a strange way the ending reminded me of Joanna Russ's powerful classic "When It Changed", in the sense of would-be "rescuers" clumsily unfortunately "saving" someone who doesn't need or want it.

    Mike Resnick: "The Wizard of 34th Street" was an enjoyable short read, not particularly deep but a nice distracting yarn about the problems of what if you could see the future clearly and thus help people. I suspected the ending before it came.

    Ken Liu: "The Waves". Probably my favorite this issue (competing with "The Caramel Forest" & "Sudden, Broken, and Unexpected"); I read it early one morning, then read it again aloud to Anna! Truly epic grand scope, we start out on a generation starship with a married couple having an unexpected technical/ethical disagreement, and then things take off from there. Sort of successive levels of zooming out in those youtube videos about the scale of the universe, with a similar sense of awe. Plus there are nicely interwoven traditional creation myths which the protagonist tells to her children and grandchildren. And despite the grand scale, the individual characters and their connections and conflicts felt quite believable and real and engaging to me. Somehow this one really grabbed and impressed me, so much so that I began thinking about translating it... It also reminds me a bit of my friend Mike Brotherton's fine short story "The Point".

    Sandra McDonald: "The Black Feminist's Guide to Science Fiction Film Editing". A lighter story with extremely broad satire of too-strict feminism and too-stupid anti-feminism, in the context of film revisionism. Like whether Han shot first, but much bigger scale changes... Lots of references to real sf films, very meta. Fun concept, but as a story it felt inconclusive in the end to me.

    Robert Reed: "The Pipes of Pan". A sketchy abstract story, sort of a future history summary of several events in the life of a scientist and world catastrophes mixed with philosophizing about man's bestial nature. Like the previous story, this one wasn't so engaging as a story for me.

    Steven Popkes: "Sudden, Broken, and Unexpected". The longest story this issue, very music geeky, about a talented but has-been rock musician who gets hired to help an AI music performer (like those current goofy anime character concert singers like Hatsune Miku) write better music. A story about creativity and about getting active again. It hooked me in with believable interesting characters & verisimilitude even though I don't really know all the music technical blah-blah - that doesn't stop me from knowing the experience of hearing music and the magic of creative brainstorming with someone.
    Sat, 2013-03-02
    Franz Nicolay
    These days I rarely hear live music in English by native speakers. So I was glad to see Franz Nicolay's concert (at the suggestion of Anna's mom - none of us had heard of him before but she thought the concert sounded interesting). He spoke very clearly between songs, which was good for the Polish listeners. He plays guitar, accordion, and banjo, all with impressive talent and created some really nice hypnotic moody effects with occasional bursts of punk or sea shanty... Hard to classify the style. The concert was in a small intimate coffee place quite close to our home, with a quite pleasing old atmosphere like a salon from the past. There was also a song about Hollis Mason, the first Nite Owl from Watchmen, which surprised me, and a song about the Marfa lights (which I have seen). We chatted briefly afterward; it turns out this Wroclaw concert was his very first show on his current multi-week tour through various countries. We paid just 10 PLN each for our tickets; I'll probably buy some downloadable music from his website, because the evening was certainly worth more than 10 PLN.


    Lastatempe mi malofte aŭdas vivan muzikon en la angla de denaskuloj. Do mi feliĉis ĉeesti koncerton de Franz Nicolay (propono de la panjo de Anna - neniu el ni aŭdis pri li antaŭe sed ŝi pensis, ke la koncerto sonis interesa). Li parolis tre klare inter kantoj, kio bonis por la polaj aŭskultantoj. Li ludas gitaron, akordeonon kaj banĝon, ĉiujn kun impona talento kaj li kreis tre plaĉajn melankoliajn hipnotajn efektojn kun fojfojaj punkaj eksplodoj aŭ marista muziko... Malfacilas klasifiki la stilon. La koncertejo estis malgranda intima kafejo tuj apud nia hejmo, kun tre plaĉa antikva salona etoso. Estis ankaŭ kanto pri Hollis Mason, la unua Nite Owl en la bildromano Watchmen, kio surprizis min, kaj kanto pri la lumoj de Marfo (supozeble neklarigeblaj misteraj lumoj meze de nenie en okcidenta Teksaso, kiujn mi vidis). Ni babiletis poste; fakte ĉi tiu vroclava koncerto estis lia unua koncerto de nova plursemajna turneo tra diversaj landoj. Ni pagis nur po 10 PLN por biletoj; mi verŝajne aĉetos elŝuteblan muzikon de lia retejo, ĉar la vespero certe valoris pli ol nur 10 PLN.
    Mon, 2013-02-18
    Talenta ekssklavo: jen Django.
    Dentisto Schultz helpas pri rango.
    Tre ĝenas la temo
    de sklava sistemo
    kaj ŝprucas do multe da sango.
    Sun, 2012-12-16
    Vegana "Vegilia"
    Loka vegetara restoracio kaj iuj lokaj vegetaraj/veganaj grupoj kunlaboris aranĝi "Vegilia" ĉi-vespere, de kie ni ĵus revenis (post bonŝanca hazarda ĵusa ekscio pri ĝi). Kontraŭ nur 10 zlotoj por eniri, oni povis manĝi ĉion ajn deziratan de ege impona granda bongusta bufedo. Ĉio estis vegana eĉ! Estis granda densa homamaso, do ili akiris iom da mono por bonfaraj agadoj. Nun ni estas tute plenegaj, malgraŭ posta promenado en la vespera kristnaska foiro urboplace. :)

    A local vegetarian restaurant and some local vegetarian/vegan groups arranged a "Vegilia" this evening, from which we just returned (after luckily just finding out about it). For only 10 zloties (roughly $3) to enter, you could eat as much as you wanted from a very impressive huge tasty buffet. Everything was vegan, even! It was a huge dense crowd, so they raised some money for some philanthropic causes. Now we are totally stuffed, despite walking around afterward in the evening Christmas fair in the city square. :)
    Fri, 2012-11-30
    3-a NaNoWriMo farita
    Hu, mi finis mian novembran romanon (NaNoWriMo). Mi ne estas tiel kontenta pri ĉi tiu 3-a romano mem kiel pri la antaŭaj 2, sed mi estas kontenta ke mi ne rezignis kaj ke kiel antaŭe la sperto estis interesa pensiga instrua ekzerco. Danko al Anna pro multa kuraĝigado. :)

    Whew, I finished my November novel (NaNoWriMo). I am not as content with this 3rd novel itself as with the previous 2, but I am content that I didn't give up and that, like before, the experience was an interesting thought-provoking instructive exercise. Thanks to Anna for much encouragement! :)
    Sun, 2012-11-11
    2012-11-11: Svarmo de rasismaj naciistoj / Swarm of racist nationalists
    Hodiaŭ (2012-11-11) estas tago de pola sendependeco (post la fino de la unua mondmilito, Polujo restariĝis kiel sendependa lando). Bedaŭrinde en lastatempaj jaroj, tiu dato fariĝas pli kaj pli prenita de ekstremaj naciismaj dekstremuloj. Ekster nia fenestro ni ĵus vidis longan laŭtegan manifestacion preterpasi kun kelkmil "patriotoj" kun grandaj signoj kun dekstremaj simboloj (ekzemple svastikeca nigra kruco en nigra cirklo sur la ruĝa-blanka pola flago) kaj ni aŭdis kunkriadon kiel "Polska cała, tylko biała" (Polujo tuta, nur blanka) kaj "Nacjonalizm naszą drogą" (Naciismo, nia vojo). Ili ankaŭ estigis multajn bruajn eksplodojn. Tiu svarmo ĉefe konsistis el junaj futbal-huliganaj viroj, sed estis ankaŭ multaj inoj kaj (eble plej malgajige) iuj paroj kun infanoj kaj beboj, kiuj kreskos en tia ekstrema rasisma etoso.

    Today (2012-11-11) is the day of Polish independence (after the end of the first World War, Poland re-arose as an independent country). Unfortunately in recent years, the date is becoming more and more coopted by extreme nationalist rightwingers. Outside our window we just saw a long loud demonstration go by with several thousand "patriots" with large signs with rightwing symbols (e.g. a swastika-looking black cross in a black circle on the red-white Polish flag) and we heard chanting like "Polska cała, tylko biała" (Poland whole, only white) and "Nacjonalizm naszą drogą" (Nationalism, our way). They also set off many loud explosions. The swarm consisted mostly of young football-hooligan men, but there were also a lot of women and (maybe most discouragingly) some pairs with children and babies, who will grow up in that extreme racist ethos.
    Fri, 2012-10-12
    Hans, Dora i Wilk
    Hans, Dora and Wolf

    We recently saw a very strange play with a friend and Anna's mom. None of us felt we understood it well! It was apparently inspired by several famous cases of Freud. It was rather surreal and ambiguous, to a degree that we afterward disagreed or felt uncertain about who the different characters were (E.g. "Was the old woman his mother?" "No, the old woman and the young woman were both his sister; the old woman represented the sister in old age, even though the sister died young." ... "Was the old man his father?" "No, he was Freud." "But that other younger guy was Freud..." Etc)

    Since the play was in Polish, I was under an additional disadvantage. There were English supertitles, but they were often quite bad and unhelpful: Their timing was off, so it was sometimes hard to tell who was saying what. There were frequent typos and dubious translation decisions (e.g. using the word "commode" for "nightstand" or "bedside stand" - at least in my experience "commode" is more commonly used to mean "toilet"). And large amounts of Polish dialog were simply left untranslated, so that I'd hear long back-and-forth dialog while a single sentence was continually displayed (rather like that scene in Lost In Translation: "Is that all he said?")

    But it was still interesting with an impressive huge crazy jumbled set and good costumes and acting and music, and sparked discussion afterward, so I was glad we went. :)

    Hans, Dora kaj Lupo

    Ni lastatempe spektis tre bizaran teatraĵon kun amiko kaj la patrino de Anna. Poste neniuj el ni sentis, ke ni bone komprenis ĝin! Ĝi verŝajne baziĝis sur kelkaj famaj kazoj de Freŭdo. Ĝi estis iom surreala kaj ambigua, ĝis tia grado, ke poste ni malkonsentis aŭ dubis pri kiuj estis la diversaj roluloj (ekz. "Ĉu la maljunulino estis lia patrino?" "Ne, la malkunulino kaj la junulino ambaŭ estis lia fratino; la maljunulino reprezentis la fratinon maljunaĝan kvankam la fratino mortis junaĝe." ... "Ĉu la maljuna viro estis lia patro?" "Ne, li estis Freŭdo." "Sed tiu alia pli juna viro estis Freŭdo..." Ktp.)

    Ĉar la teatraĵo estis en la pola, mi havis aldonan malavantaĝon. Estis anglaj supertekstoj, sed ili ofte estis tre malbonaj kaj malhelpaj: La tempoj malĝustis, do iafoje estis malfacile distingi, kiu diris kion. Estis oftaj tajperaroj kaj dubindaj tradukaj decidoj (ekz. la angla vorto "commode" por "ĉe-lita ŝranko" pli ofte signifas "necesujo" miasperte). Kaj multaj frazoj de pola dialogo restis netradukitaj, tiel ke mi aŭdis longan du-homan interparoladon dum nur unuopa frazo restis montrata (iom kiel tiu sceno en la filmo "Lost in Translation": "Ĉu nur tion li diris?")

    Tamen ĝi estis interesa kun impona grandega freneza fatrasa scenejo kaj bonaj kostumoj kaj aktorado kaj muziko, kaj ĝi instigis diskuton poste, do mi estis kontenta. :)
    Hope Springs
    Espero fontas

    Edzino kaj edzo maljunaj
    kun manko de ĝojoj komunaj
    sed Kaj nun ribelas
    kaj Arnold kverelas;
    eksunas la jaroj aŭtunaj.
    You Will Meet a Tall Dark Stranger
    Vi renkontos altan nekonatan brunulon

    Supraĵe jen film' komedia
    de Allen, do eĉ parodia,
    kun homaj eraroj
    kaj fiaj misfaroj,
    do fine, laŭ mi, tragedia.
    Wed, 2012-09-19
    To Rome with Love
    Diversaj rakontoj pri amo
    kaj unu pli stranga pri famo
    okazas egale
    amuze itale
    kun multe da farso, ne dramo.

    Ne la plej profunda filmo, sed ofte amuza, se Woody Allen plaĉas al vi. Ni ĝuis ĝin.
    Tue, 2012-09-04
    Sicily and Malta
    We returned from an August vacation of 2 weeks in Sicily and 3 nights in Malta. Hot weather, but good trip. If you're ever near Trapani, be sure to visit Erice, a cool old city up on a mountain. We ate pizza in a piazza while clouds rolled in and covered us. Then we spent a week at the Italian Esperanto Congress, which was in Mazara del Vallo and quite enjoyable. That city is really vibrant, lots of night life, music, parades, art etc. All of Sicily has a real siesta culture - the streets are pretty deserted in the afternoon, but then people come out at a night, even little kids staying up till midnight or later. Next we visited Palermo, Ragusa, Modica, Pozzallo and finally took a ferry to Malta to visit Bob.

    Malta is quite a strange cultural combination. E.g. Maltese is an Arabic-based language written with Latin letters. Very conservative catholic culture - only last year did divorce become legal. For some reason hunters have a lot of political influence there and over-hunt animals so there are very few animals - the last famous "Maltese falcons" were killed by hunters in the 80s, and some hunters burn the cars of birdwatchers and environmentalists (as happened to the car of a bird-watching friend of Bob's). And various ancient societies lived there which simply disappeared. We enjoyed visiting the Hypogeum, an underground mass tomb dug out of solid rock 5000 years ago by a culture about which very little is known. Malta has a new bus system with pretty good routes, but very slow, e.g. needing an hour or more to go less than 10 kilometers. There are beautiful views, but very rocky - don't expect many sandy beaches. The whole country has only 400000 inhabitants, fewer than Wroclaw! And many tourists visit from many countries. All in all a good interesting trip.


    Ni revenis de aŭgusta vojaĝo en Sicilio (2 semajnoj) kaj Malto (3 noktoj). Varmega vetero sed bona feriado. Proksime al Trapani ni rekomendas viziti Erice, kiu estas bela mezepoka urbeto sur monto. Ni manĝis picon sur placo dum nuboj alvenis kaj kovris nin! Poste ni pasigis semajnon ĉe la Kongreso de Esperanto en Italujo, kio okazis en Mazaradelvalo. Tre vibra urbo kun viglaj vesperoj kaj muziko, arto, paradoj, ktp. Sicilio havas tre siestan kulturon: posttagmeze la stratoj dezertas, sed homoj aperas nokte, eĉ infanetoj ekstere ĝis noktomezo aŭ poste. Poste ni vizitis Palermon, Ragusa, Modica, Pozzallon kaj fine pramis al Malto por viziti amikon Bob.

    Malto estas tre kurioza kultura kombinaĵo. Ekzemple la malta estas araba-devena lingvo skribita per latinaj literoj. Tre konservativa katolika kulturo - nur antaŭ jaro oni ekpermesis divorcon laŭleĝe. Ial besto-ĉasistoj havas multan politikan influon kaj ŝajnas ekstermi ĉiujn sovaĝajn bestojn: la lastaj famaj "maltaj falkoj" estis mortpafitaj de ĉasisto en la 1980-aj jaroj, kaj iuj ĉasistoj bruligas la aŭtojn de bird-amantoj kaj natur-protektantoj (kio okazis al la aŭto de iu amiko de Bob). Kaj diversaj prasocioj loĝis tie kaj simple malaperis. Ni ĝuis viziti Hypogeum, subgrunda amasa tombejo elfosita el solida roko antaŭ 5000 jaroj de iu kulturo, pri kiu malmulte estas sciata. Malto havas novan busosistemon kun sufiĉe bonaj vojoj, sed la busoj malrapidas, ekzemple ni bezonis horon aŭ pli por veturi malpli ol 10 kilometrojn. Estas belaj vidaĵoj, sed tre rokaj - ne atendu multajn sablajn plaĝojn. La tuta lando havas nur 400000 enloĝantojn, malpli ol en Vroclavo. Kaj multaj diverslandaj turistoj vizitas. Resume, bona interesa vojaĝo.
    Mon, 2012-08-06
    The Dark Knight Rises
    Bruce Wayne la ermito ok jarojn
    nun devas ekfari preparojn
    por nova batalo
    kun Bane - ĉu fatalo?
    Ĉu Batman plenumos bonfarojn?

    Sufiĉe distra sed ne elstara aventura filmo. Mi atendis pli profundan interesan filmon de Nolan.

    Bruce Wayne = Brus Ŭejn
    Bane = Bejn
    Sun, 2012-07-29
    Mój rower
    Emerito iam ludis ĵazon.
    Evidente li muzikon amas,
    sed li fuŝis sian vivan bazon.
    Lia edza patra lerto lamas.

    Do la filo kreskis tro severa.
    Ankaŭ li forpuŝis la edzinon,
    kaj laŭ familia leĝo vera
    lia fil' pli ŝatas la patrinon.

    Avo, patro, filo kunvojaĝas
    malkapablaj rekte montri amon.
    Ĉiu propran patron maladmiras.

    Tamen temp' está! ĉar avo aĝas!
    Ili ekkreetas aman flamon
    kaj laŭ vojo pli humana iras.

    Kortuŝa (tamen fojfoje kliŝa) rakonto de distancigitaj viroj intergeneraciaj. Ni ĝuis ĝin.
    Fri, 2012-07-27
    Asimov's, August 2012
    I received a subscription to Asimov's Science Fiction magazine as a gift from Anna this year. (Also thanks to Jay Lake whom she consulted for ideas of what would be a good SF magazine to give me.) After enjoying several issues, it occurred to me to blog about the latest (and maybe the future ones if I'm not too lazy to...)

    The opening story "Weep For Day" (Indrapramit Das) was great. It has a good sf idea of civilization on a planet that's not rotating about an internal axis, so it always keeps the same hemisphere toward the sun and the other side is dark and cold and unexplored. The civilization has a sort of Asian Indian-flavored steampunk feel. There's a trip on a train which gave me nostalgia to our India trip. The world-building implications of the continual sunlight on a civilization were convincing and interesting. There's some good sociological stuff and family relations and also creepy exploitation of a captured monster. The characters touched me and the mystery of the dark side's nightmare creatures was interesting.

    "Heaven's Touch" (Jason Sanford) was a nice classic style hard sf "marooned in space" adventure with a religious cult as an important background element and an AI about which it's kind of ambiguous whether it's really conscious or not. "You know you're in rough shape when you lie to a computer program."

    "Beautiful Boys" (Theodora Goss) was a short sort of sociological sf satire about how/why women fall for stereotypical "bad boys" that dump them and move on.

    "Joining the High Flyers" (Ian Creasey) was rather odd with body-sculpted humans who can fly very high and live in floating castles. It was written as seemingly hard sf, but some of it seemed so implausible to me (e.g. a giant laser network over the land to destroy anything that falls from the flyers' realms far above?!) that I kept shifting into thinking of it as allegorical fantasy. The flyers had an honor-obsessed warlike raider culture which reminded me somewhat of the middle ages and Njal's Saga (which I'm coincidentally reading now in Esperanto translation), which made it feel like a coming of age / adventure story, except it seems that the main character has already had a successful career as a sculpted athlete, and this is just a new career with a new body. Some of it felt off to me in a hard to define way (maybe because it was a followup to an earlier story I'd not read? or maybe too much telling about the world?), but the protagonist's final quest and conversation with a dying hermit was at least weird and inventive, and there is an unexpected cynical twist.

    "View Through the Window" (Ted Reynolds) was an sf version of the movie "Rear Window" (as I imagine it, having never actually seen the film...) A person confined to their hospital bed in a revolving space station observes the various activities outside her window. Things get tense when she thinks she sees an accident of some sort at a nearby structure, and then a chase occurs. (And because of the space station's rotation, she only gets to observe the action at intervals when her window is pointing in that direction.) There was a good message about prejudices and assumptions and xenophobia which was unfortunately too clearly telegraphed, I thought (the character early on expresses clearly unsympathetic prejudices which will presumably get refuted), but I still liked the story and the climax had some good unexpected action.

    "Starsong" (Aliette de Bodard) had some good strong portrayals of racism and its effects (in this case of a Chinese minority family on an Aztec planet - which felt kind of random but worked OK), set in a backdrop of military / Top Gun type training (a milieu I'm a bit weary of, I confess, but it didn't dominate too much).

    "Stamps" (Bruce McAllister) was a comfortable fun old-style feeling sf story with alien visitors helping earth get through the Cuban missile crisis, but with the modern idea of the coming Singularity, and one of the aliens becomes a stamp collector... The middle section is enjoyably told in funny epistolary style (with an interesting little observation about a difference between east and west during the cold war). The ending feels nicely optimistic about humanity.

    "The Bernoulli War" (Gord Sellar) is sort of the anti-"Stamps": told in a very modern cyberpunk computer-jargon style in the future when humanity has long since died off and now various machines are fighting strange wars like ants versus grasshoppers. The prose style (including names of characters which are apparently rather bizarrely implausibly inspired by long randomized L337 text from spammer's emails) and the jumbled confused consciousnesses (including machines/programs spawning local sandboxes of themselves and infecting others) made it a tougher read, but it was an interestingly strange parable about never-ending war and rigid economic/cultural ideologies.

    All in all, I enjoyed the issue (as I've enjoyed all the previous ones). My favorite story from this issue was "Weep for Day".
    Mania. Die Geschichte einer Zigarettenarbeiterin
    Morelli potencas korupte
    kaj volas Manian volupte.
    Ĉar Hans iom stultas
    tragiko rezultas
    kaj ĉio finiĝas abrupte.

    Bona silenta filmo el 1918 kun Pola Negri kaj viva muziko en la urboplaco hieraŭ vespere!
    Thu, 2012-07-05
    2 Tagoj en Novjorko
    Frenezaj parizaj parencoj
    kun nuraj vizitaj intencoj:
    Jen lingva konfuzo
    kaj seksa amuzo
    kaj multaj disputoj sen sencoj...

    La filmo okazas post 2 Tagoj en Parizo ankaŭ de Julie Delpy. Ambaŭ amuzas sed ne bonegas.
    Sun, 2012-06-24
    Poławiacze papieru / Dom Bernardy Alba
    2 interesaj pantomimaj spektakloj! La unua estis inspirita de Kafka, kun viro persekutata de burokratoj, ĉiuj en antaŭjarcentaj formalaj nigraj vestaĵoj, iom kiel pentraĵoj de Magritte, kaj ĝi havis tre efikan surprizan finalon laŭ mi, subtenata de bonega Michael Nyman-a muziko. La dua temis pri strikta hispana patrino en malgaja domo kun maljunulinoj kiuj suferas diverse pro la subprema etoso kaj sopiras amon. Ambaŭ plaĉis al ni!

    2 interesting pantomime performances! The first was inspired by Kafka, with a man persecuted by bureaucrats, all in black formal clothes from a century ago, sort of like Magritte paintings, and it had a very effective surprising ending, I thought, helped by great Michael Nyman music. The second was about a strict Spanish mother in a bleak house with young women who suffer variously from the oppressive atmosphere and long for love. We enjoyed both!
[ << Pli fruaj 20 ]   Pri